بنام خدا - بهروز فرهادیان - 30 تیر 1397 - [email protected]

آهنگ تُرنِه طِلا
موسیقی از نیازمندی های انسان است که می بایست در مسیر درست بکار گرفته شود . این مسیر در نحوۀ اجرا و نگارش صحیح حساسیت برانگیز است . اگر موسیقی محلی شنیده شود ، حساسیت بیشتر می شود . بکارگیری واژه ها و کلمات محلی نشاندهنده غنای فرهنگ است و بکارگیری ناصحیح ، فرهنگ را ضعیف می کند . از نگارندگان تصنیف های محلی انتظار می رود کلمات و اصطلاحات محلی را بطور صحیح بکار ببرند .
اما این موضوع همیشه رعایت نمی شود . مثلاً آهنگی محلی بختیاری به نام "تُرنِه طِلا" پخش شده که در موقع لذت بردن ناگهان واژه های اشتباه شنیده می شود و لذت آهنگ را از بین می برد . ابتدای آهنگ خوب است تا شنیده می شود "سَرِ زُنِش بُنِ زُنِش اِگُ هَی تُرنِه طِلا" . با شنیدن این قسمت آهنگ ، توجه به ادامه آهنگ عملی نمی شود زیرا حرفی بکار رفته که در این محل ، در زبان محلی بختیاری بکار نمی رود .
در زبان محلی بختیاری برای مالکیت بر چیزی از حرف "س" استفاده می کنند . مثلاً "حونِس" (خانه اش) یا "میاس" (موهایش) به همین روال "زُنِس" (زبانش) صحیح است نه "زُنِش" که حرف "ش" در گفتار فارسی را بکار برده است .
174-...ما را در سایت 174- دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 218