174-

بنام خدا - بهروز فرهادیان – [email protected] مهر 1395

بیماری و صداقت در ازدواج

زندگی فراز و فرود بسیار دارد و نمی توان به راحتی پیش بینی حادثه یا رفتاری کرد . برخی رفتارها از خواسته و توان خارج هستند و قابل ستایش یا سرزنش نیستند . گرچه این حکم شامل همه رفتارها نیست اما اهمیت چنان است که نمی شود چشم بر آنها بست . مانند برخی کاستی ها و ضعف ها که ناخواسته وجود دارند و حوادث خاصی بوجود می آورند .

بیماری لاعلاج از جمله مسائلی است که در زندگی بسیاری افراد اثر داشته ولی مهمتر از آن نقش بیمار است . گاهی برخی افراد به هر شکل قصد کتمان بیماری در موقع ازدواج را دارند و به طرف مقابل که میخواهد با زندگی کس دیگری شریک شود هم واقعیت را می پوشانند .

چه بسا اگر در آغاز ازدواج مسائل بازگو شوند ، طرفین در پذیرش بیماری لاعلاج ، به توافق برسند و حامی یکدیگر باشند . مشکل این است که مسائل اینگونه پیش نمی روند و بیماربا توجیهات گوناگون مشکل موجود را توجیه می کند !

صداقت و یکرنگی شرط مهم تداوم زندگی مشترک است . سختی ها و مشکلات با صداقت تحمل می شوند وگرنه احساسی غریب وجود انسان را پر می کند . سوالی که همیشه در ذهن است اینکه صاحب بیماری چرا سکوت می کند و زندگی مشترک را به خطر اندازد ؟ او با وجود بیماری لاعلاج چرا زندگی دیگری ویران می کند ؟ بیماری لاعلاج و ناخواسته مورد نظر نیست اما سکوت و مهمتر تکذیب بیماری از سوی بیمار قابل توجیه نمی باشد .

اگر زندگی همسر برای بیمار اهمیت داشت دلیلی برای سکوت یا انکار نبود . ممکن است تصور کند شاید به طور ناگهانی مشکل حل شود ولی چگونه واقعیت را با خیالپردازی می توان توجیه کرد ؟ تنها راه این است که "وجدان" را خاموش کرد و ندای درون را نشنید و این هم از انسانیت بدور است .

174-...